کد خبر: 57191 A

شعری تازه از احمدرضا احمدی، شاعر و نقاش سرشناس کشورمان در آستانه سال 1400 منتشر شد.

ایران آرت: صفحه رسمی احمدرضا احمدی شاعر و نقاش شناخته شده کشورمان با انتشار طرحی زیبا از چهره او، سروده‌ای تازه از احمدی را منتشر کرد.

این شعر که به پایان سال و آغاز بهار هم مرتبط است را در ادامه می‌خوانید:

"از دستان من نیاموختی

که من برای خوشبختی تو

چه‌قدر ناتوانم

می‌خواستم با ابیات پراکنده‌ی شعر

تو را خوشبخت کنم

آسمان هم نمی‌توانست ما را تسلی دهد

خوشبختی را من همیشه به پایان هفته

به پایان ماه و به پایان سال موکول می‌کردم

هفته پایان می‌یافت

ماه پایان می‌یافت

سال پایان می‌یافت

هنوز در آستانه‌‌ی در

در کوچه بودیم

پیوسته ساعت را نگاه می‌کردم

که کسی خوشبختی و جامه‌ای نو

به ارمغان بیاورد

روزها چه سنگ‌دل بر ما می‌گذشت

ما با سنگ‌دلی خویش را در آینه نگاه می‌کردیم

چه فرسوده و پیر شده بودیم

می‌‌خواستیم

با دانه‌های بادام و خاکسترهای سرد که

از شب مانده بود خود را تسلی دهیم

همیشه در هراس بودیم

کسی در خانه‌ی ما را بزند و ما در خواب باشیم

چه‌قدر می‌توانستیم بیدار باشیم

یک شب پاییزی

که بادهای پاییزی همه‌ی برگ‌های درختان را

بر زمین ریختند

به زیر برگ‌ها رفتیم

و برای همیشه خوابیدیم."


555555555555

احمدرضا احمدی
ارسال نظر

آخرین اخبار

پربیننده ترین