دختر آقای شاعر نوشت: احمدرضا احمدی در پی یک افسردگی چندماهه برای فرار از آن نقاشی را آغاز کرد. نقاشیهای او آبرنگ بود و شبیه به شعرهایش: محو و بارانی. نمایش اول بازتاب خوبی داشت. مخاطبانش احمدرضای شاعر را در نقاشیهایش میدیدند. نقاشیهایی که تصویری از روحش بود.