نوآوری کان‌ویلر به قرارداد انحصاری با هنرمندانی مانند پیکاسو محدود نبود، آنچه او را در تاریخ بازار هنر خاص می کند، این گفته در حوالی ۱۹۰۷ میلادی بود: " هنرمند نباید نگران فروش باشد؛ من هزینه زندگی او را تأمین می‌کنم تا فقط خلق کند."
بازارسازان هنر
۱۴ مطلب
-
کان ویلر و قرارداد سه ساله انحصاری با پیکاسو/ گالری‌داری که بازار کوبیسم را ساخت/ پرونده بازارسازان هنر (۴) -
مردی که سزان را از انبار نقاشی به موزه‌های جهان رساند/ گالری‌داری که بازار هنر مدرن را اختراع کرد/ پرونده بازارسازان هنر: آمبروز وولار(۳)وولار نخستین کسی نبود که آثار هنری می‌فروخت؛ نخستین کسی بود که فهمید باید پیش از فروش اثر، «هنرمند» را ساخت. این خلاصه تمام فلسفه پرونده «بازارسازان هنر» است و آمبروز وولار خالق تمام عیار آن است با حاصل عمری تکان دهند: سزان، گوگن، رنوار و البته آقای پیکاسو! بی جهت نیست بسیاری از تئوریسین ها او را "پدر گالری داری مدرن" می دانند.
-
زنی که سالوادور دالی را برند جهانی کرد/ چرا دالی بسیاری از آثارش را «Gala-Dalí» امضا می‌کرد؟/ پرونده بازارسازان هنر: گالا (۲)گالا به خوبی فهمیده بود که در قرن بیستم، هنرمند فقط با نقاشی‌هایش شناخته نمی‌شود؛ شخصیت عمومی او نیز بخشی از ارزش اقتصادی آثارش است.
-
زنی که ونسان ون گوگ را نقاش جهانی کرد/ پرونده بازارسازان هنر : جو ون‌گوگ بونگر (۱)ونسان ون‌گوگ فقط ۳۷ سال زندگی کرد و در طول عمر کوتاهش در گمنامی محض زیست و فقط و فقط یک کار فروخت. اگر امروز ون گوگ یک نقاش با شهرت جهانی ست و بازار هنر تشنه خرید یک اثر از اوست و رکوردهای چند صد هزار دلاری دارد مدیون یک زن است: جو یا جونام.