تیتر ۱۳۰ کاندیدا برای وزارت ارشاد دولت سیزدهم بازتاب گسترده ای میان جامعه هنری داشت؛ اما این به هیچ وجه اتفاق تازه ای نیست، پاییز ۱۳۹۵ وقتی علی جنتی مجبور به ترک وزارت ارشاد شد، دو سه برابر این عدد، مدعی این منصب بودند.
۲۲۹ مطلب
تیتر ۱۳۰ کاندیدا برای وزارت ارشاد دولت سیزدهم بازتاب گسترده ای میان جامعه هنری داشت؛ اما این به هیچ وجه اتفاق تازه ای نیست، پاییز ۱۳۹۵ وقتی علی جنتی مجبور به ترک وزارت ارشاد شد، دو سه برابر این عدد، مدعی این منصب بودند.
به یقین مقصودم از "هر هنرمند یک چاه نفت"، این نیست که به هر هنرمند یک چاه نفت دهند؛ سهم هنرمندان مانند همه مردم فقط بوی نفت است، همه می دانند برای هنر و هنرمند کسی تره هم خرد نمی کند !
اکنون اما پنجمین ماه از سال ۱۴۰۰ هست ، اندوه خوزستان، غصه آب، برق، اینترنت و انبوه کمبودها و بی تدبیری ها مردم را به ستوه آورده و گذران بسیار ساده زندگی را دشوار ؛ به طبع روزگار هنر و هنرمند نیز خاک سیاه است ...
سال کرونا زده، پرده ها را بر انداخت تا عیان شود بودجه سالانه دولت برای هنر ، نه تنها هیچ کارکردی در خلق گسترده آفرینش های هنری ندارد، بلکه هیچ نقشی در ترمیم وضعیت معیشتی اهل هنر نیز ایفا نمی کند.
وقتی خیابان های تهران با فقر نام گذاری زنان توانمند روبروست، وای به حال دیگر شهرها که برخی شان حتی از مجوز دادن به زنان نوازنده برای اجرای کنسرت عمومی نیز پرهیز می کنند!!
خدایا توی دنیای بزرگت پوسیدیم که/ می خواستیم مثل این روزو نبینیم که دیدیم که...
خریداران اول و دوم که هر دوی آنها هم در زمره مجموعه داران شناخته شده هستند ۸ میلیارد و ۱۰۰ و سپس ۸ میلیارد و ۲۰۰ را پیشنهاد می دهند لیکن آقای شماره ۶۳ در اولین جامپ عدد روانی ۱۰ میلیارد تومان را اعلان می کند؛ به چهره حسین پاکدل، حراج گذار دقت کنید، هیجان زده و مسرور می گوید " ای والله"، " من دیگه بیایم پایین". پیداست او هم انتظار ندارد این بید میلیاردی بیش از این ادامه یابد اما در کمال ناباوری ماراتن ادامه می یابد...
کاملا پیدا بود هنرمندان برای رساندن صدای اعتراض شان راهی خیابان شوند و تجمعی اعتراض آمیز برگزار کنند، زیرا آن ها سال هاست احساس می کنند صدای دردها و دغدغه های شان را مسئولینی که باید بشنوند، نمی شنوند و کیست که نداند چنین احساسی چقدر خطرناک است...
در روزهایی که کشورهای مختلف واکسن کرونای رایگان برای مردم شان تدارک دیده اند، اینجا، ایران، مردم در پایان پاییز همچنان چشم به راه واکسن آنفولانزا هستند؛ در چنین تبعیض آشکاری یاد این سروده حضرت هوشنگ ابتهاج ،"سایه" شان مستدام افتادم: " من در این گوشه که از دنیا بیرون است؛ آسمانی، به سَرم نیست… از بهاران، خبرم نیست…"
حالا که خانه را به جای آب، کرونا برده تازه مسئولین کاسه چه کنم چه کنم دست گرفته اند که چند هنرمند وام یک میلیون تومانی می خواهند؟!! و وزیر فرهنگ گلایه می کند چرا بانک ها وام هنرمندان را نمی دهند! کسی هم نمی پرسد با این وام ها چند روز می شود دوام آورد؟ اصلا هنرمند بیکار، اصل و سود این وام ها را چگونه بازگرداند؟ اصلن وام دادن راهکار است یا بیشتر در چاه فرو رفتن؟