آفرینش ۲۲ اثر نمایشگاه "آنسوی دیوار، این سوی پنجره" گالری ماد به سفارش کیوریتور است/ گالری ماد با ۷۰ اثر در ماه هنر تهران

ایران آرت: این روزها نمایشگاه "آنسوی دیوار، این سوی پنجره" در گالری ماد در پروژه "ماه هنر تهران" به تماشاست.

این پروژه، در قالب یک نمایشگاه کیوریتوریال، امکان مواجهه‌ای تازه با نسبت انسان، شهر و فضای زیسته را فراهم کرده است.

در این پروژه، سپیده ذرات کیوریتور نمایشگاه صرفاً به انتخاب و کنار هم نشاندن آثار موجود بسنده نکرده است؛ بلکه با سفارش تولید ۲۲ اثر تازه به ۱۶ هنرمند، بخشی از نمایشگاه را در فرآیندی تعاملی میان کیوریتور و هنرمند شکل داده است.

این سفارش‌ها با هدف گسترش دامنه خوانش‌های مفهومی و بصری نمایشگاه و افزودن تنوعی از زبان‌های فرمی، طیف‌های رنگی، رسانه‌ها و تجربه‌های هنری شکل گرفته‌اند؛ آثاری که برای نخستین‌بار در گالری ماد ارائه می‌شوند و در کنار آثار موجود، به ساختن روایت چندلایه «آنسوی دیوار، این سوی پنجره» کمک می‌کنند.

این هنرمندان عبارت‌اند از: رضا هدایت، کیومرث هارپا،عبدالناصر گیو، مجید کامرانی، سیاوش ذرات، ماهیار چرمچی، فرامرز خانی، رسول یونان، فرزانه بهرام‌نوری، مصطفی قربانی، زهرا عسلی، نسرین عتیقه‌چی، بهاره شهیدی، محسن ناصریان، فریدون امیدی و صادق ادهم.

این آثار برای نخستین بار در گالری ماد ارائه شده‌اند.

جدای از اهمیت تعداد بسیار قابل توجه ۲۲ اثر تازه برای این نمایشگاه ، دقت کیوریتور در فرایند شکل‌گیری آنها و تعریف یک چارچوب مفهومی مشترک، جلب نظر می کند.

سپیده ذرات در انتخاب هنرمندان نیز رویکردی چندلایه داشته است. این انتخاب، نسل‌های مختلف هنری را کنار هم قرار داده است. همچنین تفاوت در تجربه، زبان بصری و شیوه اندیشیدن را حفظ کرده است.

تنوع رسانه‌ای نیز یکی دیگر از عناصر این انتخاب بوده است. در نتیجه، سفارش‌ها به یک زبان بصری واحد محدود نشده‌اند.

هر هنرمند، در چارچوب ایده مرکزی پروژه، امکان ارائه خوانش شخصی خود را پیدا کرده است. همین امر، تنوع فرمی و رسانه‌ای آثار را افزایش داده است. از این منظر، «آنسوی دیوار، این سوی پنجره» نمایشی یکدست از نظر موضوع، اما متکثر در بیان است. آثار در یک میدان مفهومی مشترک قرار گرفته‌اند. با این حال، تفاوت در نگاه، نسل، رسانه و بیان هنری حفظ شده است. این ویژگی باعث شده است نمایشگاه میان انسجام مفهومی و تکثر رویکردهای هنری تعادل ایجاد کند. در واقع، پروژه تلاش نمی‌کند تفاوت آثار را از میان ببرد. بلکه این تفاوت‌ها را به بخشی از ساختار نمایش تبدیل می‌کند.

ایده محوری پروژه بر دو عنصر «دیوار» و «پنجره» استوار است. این دو عنصر، در اینجا فقط عناصر معماری نیستند. آنها به مفاهیمی برای خوانش تجربه انسانی تبدیل می‌شوند. دیوار می‌تواند مرز، جدایی، محدودیت و فاصله باشد. پنجره نیز می‌تواند امکان دیدن، ارتباط و عبور نگاه باشد. تقابل این دو، زمینه‌ای برای بازخوانی تجربه انسان در شهر ایجاد می‌کند. پروژه تلاش دارد این مفاهیم را در بستر هنر معاصر ایران بازخوانی کند. از همین رو، شهر در این نمایشگاه تنها یک پس‌زمینه نیست. شهر به بخشی از مسئله و تجربه اثر هنری تبدیل می‌شود.

این پروژه با همراهی زهره مهربان، بنیانگذار و مدیر گالری ماد و یاسمن رمضان‌ماهی ، تئوریسین هنر و مدیر هنری گالری ماد شکل گرفته است.

چیدمان نمایشگاه نیز بر اساس یک مسیر خطی طراحی نشده است. ساختار نمایش، غیرخطی و مبتنی بر روابط مفهومی میان آثار است. در این ساختار، مخاطب با یک روایت از پیش تعیین‌شده مواجه نیست. او می‌تواند میان آثار، ارتباط‌های شخصی و مفهومی ایجاد کند. اینستالیشن‌ها نیز در این ساختار نقش مهمی دارند. آنها فقط آثار مستقل در فضای نمایشگاه نیستند. بلکه در شکل‌دهی به تجربه فضایی مخاطب نیز نقش دارند. از این منظر، فضای گالری بخشی از ساختار کیوریتوریال پروژه است.

در کنار ۱۶ هنرمند یاد شده آثار این هنرمندان نیز در گالری ماد ارائه شده است:

علیرضا آدمبکان، شهال آرمین، میترا ابراهیمی، فیروزه اخلاقی، ایرج اسکندری، شاه‌پری بهزادی، زهره حاتمی‌پور، کامبیز درم‌بخش، عطاءالله ذی‌نوری، طاهر شیخ‌الحکما، سحر صالحی، حامد صدر ارحامی، منوچهر صفرزاده (مش صفر)، قدرت‌الله عاقلی، علی قائمی، مریم قزوینه، پرویز کلانتری، علی میرفتاح، اردشیر میرمنگره، نیلوفر محمدی، سبحان سجادیه، احمد وکیلی و مهتا معینی.

در مجموع، نمایشگاه از تنوع قابل توجهی در رسانه برخوردار است. نقاشی، طراحی، مجسمه، اینستالیشن و کلاژ/اسمبلاژ در کنار یکدیگر در فضای نمایشگاه حضور دارند. این تنوع تنها به مدیوم محدود نمی‌شود. مواد و تکنیک‌های گوناگون نیز در آثار دیده می‌شوند. رنگ‌روغن، اکریلیک، ترکیب مواد، راپید و مداد گرافیت در کنار برنز، سنگ بازالت، آهن، چوب، آینه و ویدئو قرار گرفته‌اند. این گستردگی رسانه‌ای، امکان خوانش‌های متفاوت را فراهم می‌کند.

در نتیجه، مخاطب با یک زبان بصری واحد روبه‌رو نیست. بلکه با مجموعه‌ای از پاسخ‌های متفاوت به یک پرسش کیوریتوریال مواجه است. به این ترتیب، «آنسوی دیوار، این سوی پنجره» را می‌توان پروژه‌ای درباره مرز و امکان عبور دانست. مرزی میان درون و بیرون، فرد و شهر، حافظه و اکنون، و مشاهده و تجربه.

اتفاقن در همین این نقطه است ، سفارش تولید اثر نیز اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. زیرا بخشی از آثار نه صرفاً از میان آثار موجود انتخاب شده‌اند، بلکه در پاسخ به یک ایده کیوریتوریال شکل گرفته‌اند. همین فرایند، رابطه میان کیوریتور و هنرمند را پررنگ‌تر می‌کند.

گالری ماد هم زمان با ماه هنر تهران، این پروژه کیوریتوریال را با حضور ۳۹ هنرمند و ارائه ۷۰ اثر تا ۲۰ شهریور به تماشا خواهد داشت.

نشانی گالری ماد زعفرانیه انتهای خیابان شهید فلاحی خیابان فیروزکوه خیابان نیاززاده کوچه کوه پیکر پلاک سه است و همه‌روزه [ غیر از شنبه ها]  از ساعت ۱۶ تا ۲۰ پذیرای علاقمندان است.