EN

روایت پوری بنایی از نامزدی با بهروز وثوقی تا پایبندی به خانواده/ قرار نیست ولنگار شوم

پوری بنایی در مصاحبه‌ای قدیمی درباره نامزدی خود با بهروز وثوقی می‌گوید که وثوقی از نظر او مرد کاملی است.

روایت پوری بنایی از نامزدی با بهروز وثوقی تا پایبندی به خانواده/ قرار نیست ولنگار شوم

ایران آرت: پوری بنایی در گفت‌وگویی که آبان ۱۳۴۷ در مجله «زن روز» منتشر شد، از نامزدی با بهروز وثوقی، آرزوهای هنری، هزینه‌های بازیگری و زندگی شخصی خود صحبت کرد. این بازیگر سینمای ایران در بخشی از این مصاحبه، با تأکید بر پایبندی به خانواده و ارزش‌های شخصی‌اش گفت: «من هم یک زن ایرانی هستم و فقط شغلم هنرپیشگی است، این دلیل نمی‌شود که ولنگار و بی‌بندوبار شوم.»

این گفت‌وگو که به قلم گیتی سیمان‌توپ منتشر شده، تصویری از زندگی پوری بنایی در سال‌های اوج شهرتش ارائه می‌دهد؛ زمانی که او علاوه بر حضور در فیلم‌های ایرانی، به همکاری با عوامل خارجی و حضور در پروژه‌های بین‌المللی نیز فکر می‌کرد. بنایی در این مصاحبه از رابطه‌اش با بهروز وثوقی، برنامه‌های آینده و دشواری‌های حرفه بازیگری سخن گفته است.

پوری بنایی درباره نامزدی با بهروز وثوقی چه گفت؟

پوری بنایی در پاسخ به پرسشی درباره مرد مورد علاقه‌اش، بهروز وثوقی را معرفی کرد و گفت مدتی است با او نامزد شده‌اند و تصور می‌کند در آینده نزدیک ازدواج خواهند کرد. او درباره ویژگی‌های وثوقی نیز توضیح داد: «بهروز یک مرد کامل و جدی است، بسیار باشخصیت و در عین حال نجیب و موقر.»

بنایی در ادامه، شخصیت قوی وثوقی و تغییرنکردن رفتار او با وجود شهرت و محبوبیت را از ویژگی‌هایی دانست که برایش اهمیت داشت. او حتی پیش‌بینی کرد وثوقی پس از بازی در فیلم «قهرمانان» به شهرت بیشتری برسد و احتمال داد که او به «عمر شریف» دیگری تبدیل شود.

این بازیگر درباره احتمال کنارگذاشتن حرفه‌اش پس از ازدواج نیز گفت اگر همسرش بخواهد و شرایط ایجاب کند، حاضر است کارش را کنار بگذارد. او همچنین تأکید کرد که در انتخاب بعضی نقش‌ها، نظر وثوقی برایش اهمیت دارد.

سفر در زمان | تصویری جذاب پوری بنایی و بهروز وثوقی در دهه ۵۰ | دنیای سینما

رؤیای بازی در سینمای جهان و سفر به اروپا و آمریکا

بخش دیگری از مصاحبه به آرزوهای بین‌المللی پوری بنایی اختصاص داشت. او از دعوت برای حضور در فیلم «قهرمانان» به کارگردانی ژان نگولسکو صحبت کرد؛ فیلمی که به گفته بنایی، بازیگرانی از جمله الکه زومر، استوارت ویتمن، جیم میچم، کورت یورگنز و بهروز وثوقی در آن حضور داشتند.

بنایی توضیح داد که از او نیز برای ایفای نقشی کوتاه دعوت شده بود، اما به دلیل کوتاه‌بودن نقش، آن را نپذیرفت. او همچنین از برنامه سفر به اروپا و آمریکا برای حضور در یک فیلم خبر داد و گفت قرار بود بازیگران به زبان انگلیسی صحبت کنند. به همین دلیل تصمیم داشت برای تقویت زبان خود مدتی به انگلستان برود.

او در بخش دیگری از گفت‌وگو از علاقه‌اش به هم‌بازی‌شدن با مارلون براندو و آنتونی کوئین و همچنین آدری هپبورن و جولی اندروز سخن گفت.

هزینه‌های سنگین بازیگری از نگاه پوری بنایی

پوری بنایی در این مصاحبه به هزینه‌هایی اشاره کرد که برای حضور در فیلم‌ها متحمل می‌شد. او گفت: «شاید باور نکنید، اما من برای هر فیلم باید ده پانزده هزار تومان پول لباس بدهم.» به گفته او، لباس‌هایی که برای یک فیلم تهیه می‌شدند، گاهی در پروژه‌های بعدی قابل استفاده نبودند.

بنایی همچنین توضیح داد که روزانه مبلغی برای آرایش موهایش هزینه می‌کند، اما آرایش صورتش را خودش انجام می‌دهد. او با مقایسه شرایط بازیگران ایرانی و خارجی گفت هنرمندان خارجی معمولاً آرایشگر، خیاط و دستیاران حرفه‌ای در اختیار دارند، در حالی که بازیگران ایرانی بسیاری از این کارها را شخصاً انجام می‌دهند.

پاسخ پوری بنایی به قضاوت‌ها درباره محیط سینما

یکی از بخش‌های قابل توجه این گفت‌وگو، پاسخ بنایی به این ادعا بود که محیط سینما ممکن است بر رفتار و اخلاق زنان بازیگر تأثیر منفی بگذارد. او با این دیدگاه مخالفت کرد و گفت هر محیطی افراد و شرایط متفاوتی دارد و هر شخص باید بتواند شخصیت خود را حفظ کند.

بنایی همچنین درباره زندگی خانوادگی‌اش توضیح داد که با وجود شهرت، همچنان ارتباط نزدیکی با خانواده دارد و به احترام و محبت پدر و مادرش اهمیت می‌دهد. او گفت یک سال طباخی و خانه‌داری تدریس کرده و دیپلم‌هایی در رشته‌های طباخی، خانه‌داری، گل‌سازی و خیاطی دارد. به گفته او، زمانی که فیلم‌برداری نداشت، در کارهای خانه به مادرش کمک می‌کرد.

این بازیگر در پایان درباره عوامل موفقیت در بازیگری نیز بر استعداد، علاقه به کار و حفظ شخصیت تأکید کرد. او همچنین از علاقه‌اش به یادگیری حرفه‌ای بازیگری گفت و توضیح داد که گذراندن یک دوره آموزشی در دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس از آرزوهایش بوده است.

مصاحبه آبان ۱۳۴۷ پوری بنایی، علاوه بر روایت خاطرات و برنامه‌های آن روزهای او، جزئیاتی از شرایط کار بازیگران و نگاه اجتماعی به زنان هنرمند در سینمای ایران آن دوره را بازتاب می‌دهد.

ارسال نظر