درگذشت دو چهره فرهنگی بسیار تاثیر گذار
دو چهره بسیار تأثیرگذار فرهنگ و هنر ایران به فاصله چند ساعت دنیای خاکی را وداع گفتند و بار سفر بستند و رفتند!
ایران آرت: خطیب شهیدی، استاد پیشکسوت باستانشناسی ایران درگذشت.
مهرداد ملکزاده، باستانشناس و از شاگردان خطیب شیهدی خبر درگذشت این استاد باستانشناس را تایید کرده است. همچنین جبرئیل نوکنده، رییس موزه ملی ایران درگذشت خطیب شهیدی را برای جامعه باستانشناسی ایران ضایعهای اسفناک توصیف کرد.
حمید خطیب شهیدی سال ۱۳۲۷ در مراغه زاده شد. در سال ۱۳۵۱ کارشناسی باستانشناسی خود را از دانشگاه تهران گرفت و در سال ۱۹۷۵ میلادی دکتری خود را از دانشگاه ناپل شرقی ایتالیا دریافت کرد. دکتر خطیب شهیدی به زبانهای انگلیسی، ترکی و ایتالیایی مسلط بود. تخصص اصلیاش بررسی وجوه تاریخی و فرهنگی برآمدن تمدن "اورارتو" در شمال غرب ایران و نیمه شرقی فلات آناتولی بود و در اینباره کتابها و مقالات متعددی به فارسی و انگلیسی و ایتالیایی منتشر کرد.
او از سال ۱۳۵۲ تا ۱۳۶۵ کارشناس مرکز باستانشناسی ایران بود. در فاصله سالهای ۱۳۵۶ تا ۱۳۵۸ استادیار دانشگاه فارابی اصفهان شد و از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۹۰ استادیار گروه آموزشی باستانشناسی دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس بود. خطیب شهیدی نزدیک به ۴۰ فصل برنامه میدانی باستانشناختی را در ایران، از جمله محوطههای آغاز دوران تاریخی و فرهنگ و تمدن اورارتویی، همچون بسطام و حسنلو سرپرستی و راهبری کرده بود.
خطیب شهیدی از میانه دهه ۸۰ خورشیدی عضو مؤثر کارگروه واژهگزینی باستانشناسی فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود.
یدمحمد بهشتی، رییس اسبق پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری سال ۹۷ در شب حمید خطیب شهیدی که به همت مجله بخارا برگزار شد، وجود "خطیب شهیدی" را در جامعه باستانشناسی یک غنیمت دانسته و گفته بود: اگر پنج نفر در جهان حرفی برای گفتن درباره دوره "اورارتویی" داشته باشند، یکی از آنها خطیب شهیدی است.
درگذشت محمد رحیم اخوت
محمدرحیم اخوت، نویسنده پیشکسوت در ۷۶ سالگی از دنیا رفت و در بهشت رضوان اصفهان به خاک سپرده شد.
به گزارش ایسنا، محمدرحیم اخوت زاده دهم آذر ۱۳۲۴ نویسنده و منتقد ادبی بود که امروز (شنبه ۲۳ بهمنماه) بعد از تحمل مدتی فراموشی، در اثر کهولت سن و عواقب آن از دنیا رفت. بر اساس اعلام خانوادهاش پیکر او امروز در باغ رضوان اصفهان تشییع و به خاک سپرده شد.
ضیاء موحد درباره محمدرحیم اخوت میگوید: اخوت سالها تکیهگاه نویسندگان و شاعران اصفهان بود.
این شاعر و منطقدان که سالها دوست محمدرحیم اخوت بوده است در پیدرگذشت این نویسنده به پایگاه خبری شهر کتاب گفت: امروز خبر درگذشت محمدرحیم اخوت را شنیدم. شاید با توجه به شرایط فعلی و اطلاع از شرایط روحی افراد این خبرها خیلی عادی تلقی شود ولی واقعا عادی نیستند. آقای اخوت سالها تکیهگاه نویسندگان و شاعران اصفهان بود.
موحد افزود: البته جزء اصحاب جُنگ اصفهان نبود و خودش هم از این بابت تاسف میخورد برای اینکه مشغول فعالیتهای دیگری بود و وقتیکه استعداد نویسندگی را در خودش کشف کرد، کارهایی که آفرید بسیار کارهای درخشانی بودند. نثر بسیار پاکیزه و بصیرت بسیار خوبی نسبت به شعر داشت. من هر زمان اصفهان میرفتم در واقع یکی از دلخوشیهایم حضور محمدرحیم اخوت بود، زمانی احمد میرعلایی بود و بعد از میرعلایی، محمدرحیم اخوت بود و من به او تلفن میکردم و همدیگر را میدیدیم. در هر صورت روحش شاد و امیدوارم اصحاب قلم سلامت باشند و از این اتفاقات کمتر بشنویم.
محمدرحیم اخوت سال ۹۸ همزمان با سالگرد تولد ۷۴سالگیاش درباره اینکه مشغول چه کاری است، به ایسنا گفته بود: مدتی است که نمیتوانم بنویسم؛ دلیلش هم این است که چشمم مشکل دارد و بیناییام ضعیف شده است؛ این روزها نه میتوانم مطالعه کنم و نه بنویسم. نشستهام منتظر حضرت ملکالموت که بالاخره یکی از شاگردانش را سراغ ما میفرستد یا نه.
همچنین در واکنش به آرزوی اعطای سلامتی و عمر طولانی اظهار کرده بود: لطفا این خوابها را برای من نبینید. اینها تعارفها مرسوم است. متأسفانه صریح هستم و از شما چه پنهان هیچ کار دیگری ندارم که انجام دهم.
او درباره سرنوشت اتوبیوگرافیاش نیز گفته بود: کتاب را کامل نوشتهام. حدود ۵۰۰ صفحهای میشود و عنوانش هم «کودکی، جوانی، پیری» است، اما آن را به ناشر ندادهام، گفتم تا خودم هستم نمیخواهم چاپ شود.
از میان دیگر آثار محمدرحیم میتوان به کتابهایی چون «خورشید»، «باقیماندهها»، «داستانهای نانوشته»، «نمیشود»، «مشکل آقای فطانت» و «عذاب یا هفتخان زندگی» اشاره کرد.