بیوگرافی جواد مجابی شاعر و نویسنده که از میان ما رفت / فهرست برترین آثار جواد مجابی
از جواد مجابی بیش از ۷۰ اثر منتشر شده است که حوزههای شعر، داستان کوتاه، رمان، نمایشنامه، فیلمنامه، طنز، ادبیات کودک و مجموعه مقالات و پژوهشهای ادبی را دربرمیگیرد.
ایران آرت: جواد مجابی، شاعر، نویسنده، طنزپرداز، نقاش و منتقد ادبی و هنرهای تجسمی، شامگاه شنبه ۱۴ شهریور ۱۴۰۵ پس از تحمل یک دوره بیماری در سن ۸۶ یا ۸۷ سالگی درگذشت. خبر درگذشت این چهره شناختهشدهٔ فرهنگ و هنر معاصر ایران، توسط خانوادهاش اعلام شد.
بر اساس اعلام خانواده، پیکر این نویسنده و هنرمند با برگزاری مراسم تشییع بدرقه خواهد شد و مراسم دیگری برگزار نمیشود. همچنین به مدت هفت روز پس از خاکسپاری، منزل او به روی دوستداران، دوستان و اهالی فرهنگ و هنر باز خواهد بود تا علاقهمندان بتوانند برای ادای احترام به آنجا مراجعه کنند.
زندگی و فعالیتهای جواد مجابی
جواد مجابی ۲۲ مهر ۱۳۱۸ در قزوین متولد شد. او در اوایل دههٔ ۱۳۴۰ در رشته حقوق و دکترای اقتصاد از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد. مجابی پس از مدتی فعالیت در دادگستری، بهعنوان کارشناس فرهنگی وزارت فرهنگ و هنر مشغول به کار شد. فعالیت حرفهای روزنامهنگاری را از سال ۱۳۴۷ در روزنامهٔ اطلاعات آغاز کرد و تا سال ۱۳۵۸ بهعنوان دبیر فرهنگی این روزنامه فعالیت داشت. او همچنین با مجلات ادبی مهمی چون «فردوسی»، «جهان نو»، «خوشه»، «آدینه» و «دنیای سخن» همکاری داشت و مدتی سردبیری مجلهٔ اخیر را بر عهده گرفت.
آثار و میراث هنری جواد مجابی
از جواد مجابی بیش از ۷۰ اثر منتشر شده است که حوزههای شعر، داستان کوتاه، رمان، نمایشنامه، فیلمنامه، طنز، ادبیات کودک و مجموعه مقالات و پژوهشهای ادبی را دربرمیگیرد. نخستین مجموعه شعر او با عنوان «فصلی برای تو» در سال ۱۳۴۴ منتشر شد.
از جمله آثار شاخص او در حوزههای مختلف میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
-
رمان و داستان: «شهر بندان»، «شب ملخ»، «باغ گمشده»، «مومیایی»، «در این هوا»، «گفتن در عین نگفتن»، «بنفشههای سراشیب» و «خاطرات نسل آخر».
-
طنز: «نیشخند ایرانی»، «یادداشتهای بدون تاریخ»، «آقای ذوزنقه» و «روزنامه مرد عزلتنشین».
-
پژوهش و نقد هنری: «شناختنامه احمد شاملو»، «شناختنامه غلامحسین ساعدی»، «آینه بامداد» و «نود سال نوآوری در هنر تجسمی ایران» که در دو جلد و حدود ۸۰۰ صفحه به بررسی تاریخ هنرهای تجسمی معاصر ایران از سال ۱۳۰۰ تا ۱۳۹۰ پرداخته است.
مجابی که خود را نقاش نمیدانست، در حوزه نقد و پژوهش هنرهای تجسمی ایران از چهرههای شاخص و پیشگام به شمار میرفت. او در سالهای پایانی زندگی نیز به فعالیت هنری ادامه داد و در دوران بستری در بیمارستان ایرانمهر، مجموعهای از نقاشیهایش با عنوان «شبهای سفید بیمارستان و من» به نمایش درآمد.
جواد مجابی در طول بیش از شش دهه فعالیت، در حوزههای مختلف ادبیات و هنر حضوری پررنگ داشت و نامش بهعنوان یکی از چهرههای ماندگار فرهنگ معاصر ایران ثبت شده است.
