شادی حبیب و مجسمه چوبی سانتور برگزیده دهمین دوره رقابت بینالمللی گالری هنر معاصر آنلاین
در آستانه رهایی، کانسپت جذاب مجسمه سانتور اثر شادی حبیب است؛ معنایی که بانوی هنرمند به خوبی آن را در فرم رقصان و صعودی بازتاب داده است.
ایران آرت : از شادی حبیب [ ۱۳۶۵ تهران ] مجسمه چوبی "سانتور" را بررسی می کنیم که در سال ۱۳۹۶ با چوب گردو با ارتفاع حدود ۴۵ تا ۵۰ سانت خلق شده است.
سانتور شادی حبیب در سال ۲۰۲۲ موفق به دریافت جایزه برتر در دهمین دوره رقابت بینالمللی هنری "همه فیگوراتیو/پرتره" گالری هنر معاصر آنلاین» شد.

این رقابت در چند گروه هنری برگزار شد و اثر شادی حبیب در بخش "رسانههای ترکیبی و آثار سهبعدی" قرار گرفته بود. نتایج این دوره در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲ اعلام شد و اطلاعات این موفقیت در وبسایت برگزارکننده قابل بررسی است.
_تحلیل اثر سانتور شادی حبیب
«سانتور» جستوجویی در مرز میان غریزه و آگاهی، نیرو و اراده، و سکون و رهایی است؛ تأملی بر لحظهای که امکانِ حرکت، پیش از آنکه به کنش بدل شود، در تمامیت وجود شکل میگیرد.

با الهام از موجود اسطورهای سانتور، زاده پیوند انسان و اسب، شادی حبیب در این اثر به سراغ یکی از پیچیدهترین وضعیتهای وجود انسان میرود: همزیستی نیروهایی که اگرچه خاستگاههای متفاوتی دارند، در شکلگیری هویت و تجربه زیسته انسان از یکدیگر جداییپذیر نیستند. در این خوانش، پیکره انسانـاسب نه نمادی از دوگانگی حلناشدنی، بلکه تجسمی از امکان همنشینی غریزه و آگاهی است؛ پیوندی که در آن، نیروی طبیعت با ظرفیت اندیشیدن، انتخابکردن و جهتبخشیدن به حرکت همراه میشود.
سانتور در لحظه کشش کمان متوقف شده است؛ لحظهای سرشار از انرژی که هنوز به رهایی نینجامیده است. بدن در اوج آمادگی قرار دارد، کمان نیرویی فشرده را در خود نگه داشته و پیکان در امتداد ارادهای معطوف به هدف قرار گرفته است. بااینحال، موضوع اثر صرفاً کنش تیراندازی نیست؛ آنچه در اینجا اهمیت مییابد، فاصله میان تصمیم و تحقق است، لحظهای که در آن، آینده هنوز قطعی نشده و امکانهای پیش رو به انتخاب وابستهاند.

در این تعلیق، قدرت معنایی فراتر از توان جسمانی پیدا میکند. قدرت، نه فقط در آزادکردن نیرو، بلکه در شناخت، مهار و هدایت آن آشکار میشود. رهایی نیز دیگر صرفاً لحظه گسستن نیست؛ میتواند حاصل آگاهی از نیروی خویش و پذیرش مسئولیت جهتی باشد که به آن داده میشود.
چوب در «سانتور» مادهای خام برای بازنمایی یک پیکره نیست؛ خود در شکلگیری معنای اثر مشارکت دارد. این ماده طبیعی، با رگهها، بافت و ظرفیتهای فرمی ویژه خود، امکان گفتوگویی میان ساختار ذاتی ماده و اراده هنرمند فراهم میکند. در روند شکلگیری اثر، دستورزی و تراش به فرایندی برای کشف و آشکارکردن ظرفیتهای نهفته در چوب بدل میشوند؛ فرایندی که در آن، فرم نهایی از مواجهه میان ویژگیهای ماده و اندیشه مجسمهساز پدید میآید.

در پرداخت شادی حبیب به پیکره و امتداد حجمهای آن، حرکت به اندامهای سانتور محدود نمیماند. انحناها و پیچشهای فرم، انرژی پیکره را به ساختار زیرین منتقل میکنند و رابطهای پیوسته میان بدن، پایه و فضای پیرامون شکل میدهند. پایه در این ترکیب، از کارکردی صرفاً سازهای فراتر میرود و به ادامه زبان بصری اثر تبدیل میشود؛ گویی نیروی متمرکز در بدن، در مسیر پیچان فرمها امتداد مییابد و در فضا حضوری پایدار پیدا میکند.
در این پیوستگی، تعادل نه معادل سکون، بلکه حاصل همزیستی نیروهای متحرک است. پیکره، همزمان که بر ساختاری استوار تکیه دارد، در کیفیت بصری خود حامل تعلیق و بیقراری است؛ وضعیتی که میان ثبات و تغییر، آمادگی و رهایی، تنشی زنده ایجاد میکند.

«سانتور» در نهایت، مخاطب را به تأمل در لحظهای دعوت میکند که انسان با نیروهای درونی خود مواجه میشود؛ لحظهای که در آن، شناخت خویشتن میتواند به امکان انتخاب و انتخاب به امکان دگرگونی بدل شود. اثر پاسخی قطعی به معنای رهایی ارائه نمیکند، بلکه پرسشی را پیش روی مخاطب میگذارد: آیا رهایی در رسیدن به مقصد تحقق مییابد، یا در آگاهیای که پیش از حرکت، مسیر را ممکن میسازد؟
در اینجا، پیکان هنوز رها نشده است؛ اما تمام وجود در آستانه حرکت قرار دارد زیرا گاه رهایی، نه در لحظه گسستن، بلکه در آگاهیِ پیش از آن آغاز میشود.

_ قیمت آثار شادی حبیب
خانم شادی حبیب [ ۱۳۶۵ تهران ] هنرمندی برآمده از فضای آکادمیک است که مسیر حرفهای خود را در پیوند میان گرافیک، صنایعدستی و هنرهای چوبی توسعه داده است.
او فارغالتحصیل گرافیک از دانشگاه شریعتی، کارشناسی صنایعدستی از دانشگاه الزهرا و کارشناسی ارشد صنایعدستی از دانشگاه هنر اصفهان است و بهعنوان مدرس دانشگاه نیز فعالیت دارد؛

از منظر بازار هنر، آثار چوبی شادی حبیب، با اقبال روز افزون روبرو ست و آثارش با حضور در مجموعههای موزهای و خصوصی و ورود به حراج ها قابل رصد است. مهمترین نقطه این مسیر، حضور او در بیستوپنجمین حراج تهران در سال ۲۰۲۶ با مجسمه چوبی «مرغ ملکوت»، حاصل همکاری با محمدعلی ودود، است که با قیمت ۱ میلیارد و ۶۵۰ میلیون تومان حدود ۹۷۰۰ دلار چکش خورد؛ این اثر سال ۲۰۱۷ در رقابت معتبر طراحی ایتالیا A'DESINGN AWARD مورد تقدیر قرار گرفته بود. موزه گالری عباسی در شهر اراک نیز اثر شادی را در سال ۱۴۰۲ خریداری و آن را به نمایش گذاشته است.
در کنار این فروش ها، آثار شادی حبیب در مجموعههایی از جمله گنجینه دیجیتال موزه ایتالیا، موزه پژوهشکده هنرهای ملی وزارت میراث فرهنگی، موزه دانشگاه هنر تبریز و مجموعههای خصوصی نگهداری میشوند.
خانم شادی حبیب، در سالهای اخیر موفق به کسب عناوین و رتبههای بینالمللی در رویدادهای هنری آمریکا و ایتالیا شده است:
در سال ۲۰۲۲، اثر Centaur او در مسابقه بینالمللی ALL Figurative/Portrait که توسط Contemporary Art Gallery Online در آمریکا برگزار شد، موفق به دریافت عنوان Best in Show شد.
همچنین در ژانویه ۲۰۲۵، در چهاردهمین دوره All Women Art Exhibition از سوی Light Space & Time Online Art Gallery آمریکا، اثر «BIRDS’ BATTLEFIELD» او در بخش 3 Dimensional موفق به کسب رتبه سوم (3rd Place) شد.
کسب رتبه سوم در دو سال پیاپی در جشنواره بین المللی طراحی ایتالیا A'DESINGN AWARD در سال های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ بر اعتبار بین المللی آثار هنری او تاکید موکد می کند.
شادی دارای درجه یک هنری در رشته حجم و عضو شورای سیاستگذاری المپیاد ملی صنایع دستی است و عنوان نفر اول و نشان درجه یک هنرهای چوبی جشنواره شمسه در ایران را نیز در کارنامه دارد.