لری گاگوسیان یک مگاگرَری ساخت با این شعار جاه طلبانه "خورشید در گالری گاگوسیان غروب نمی کند" چون او در ۱۱ شهر از آمریکا، تا اروپا و هنگ کنگ شعبه دارد؛ امپراتوری او همین امروز دایر است و درس بازارسازی می دهد.
۱۴ مطلب
لری گاگوسیان یک مگاگرَری ساخت با این شعار جاه طلبانه "خورشید در گالری گاگوسیان غروب نمی کند" چون او در ۱۱ شهر از آمریکا، تا اروپا و هنگ کنگ شعبه دارد؛ امپراتوری او همین امروز دایر است و درس بازارسازی می دهد.
وقتی سال ۲۰۰۵ ساچی روی یک اثر £۱,۴۸۷,۰۰۰ سود کرد همه نگاهها به شیوه بازارسازی او خیره شدند.
تا پیش از ایلینا زونابند، بسیاری از جنبشهای هنری در همان کشوری که متولد میشدند باقی میماندند. اما یک زن این قاعده را شکست. پاپآرت، نئو دادا و هنر آمریکا را به اروپا برد و چند سال بعد، هنر مفهومی، مینیمالیسم و آرته پوورا را از اروپا به آمریکا معرفی کرد. او ثابت کرد که آینده بازار هنر، نه در یک شهر، بلکه در گردش جهانی ایدهها و البته شبکه سازی شکل میگیرد.
بازارسازان هنر؛ پروندهای ویژه در ایرانآرت. چه کسانی هنرمندان را به قله بازار هنر رساندند؟ روایت زنان و مردانی که پشت شهرت جهانی بزرگترین هنرمندان تاریخ ایستادهاند
ارنست بایلر؛ گالریداری که بازار هنر را به موزه سپرد /از یک کتابفروشی بدهکار تا تأسیس بنیاد بایلر و تولد آرت بازل/ او فهمید بزرگترین معامله، همیشه فروش یک اثر نیست/ پرونده بازارسازان هنر (۱۰)
چگونه یک چاپخانه کوچک در جنوب فرانسه به مهمترین امپراتوری هنر مدرن اروپا بدل شد؟ ایمه مگ پس از جنگ جهانی دوم، در اوج بحران اقتصادی برای هنرمندان اروپایی یک بازار پررونق ساخت.
خانواده استاین نه گالری داشتند، نه قرارداد انحصاری بستند، نه حقوق ماهانه پرداخت کردند؛ قدرت آنها در چیز دیگری بود؛ اعتبار سلیقهشان. در آغاز قرن بیستم، اگر تابلویی بر دیوار خانه استاین دیده میشد، بسیاری از مجموعهداران و منتقدان آن را جدیتر میگرفتند. آنها بازار را با اعتبار فرهنگی ساختند، نه با قراردادهای تجاری.
همه بازارسازان هنر مدیون چراغی هستند که "پل دوران" روشن کرد؛ او در حالی که نقاشان نان برای خوردن نداشتند با خرید همه آثارشان هم ادامه زندگی شان را ممکن کرد هم زمینه خلق آثار را فراهم کرد؛ او در ۳۰ سال بین سالهای ۱۸۹۱ تا ۱۹۲۲ بیش از ۱۲ هزار اثر هنری خرید. بیش از ۱۰۰۰ اثر از کلود مونه، حدود ۱۵۰۰ اثر از رنوار، حدود ۸۰۰ اثر از کامی پیسارو، بیش از ۴۰۰ اثر از ادگار دگا، حدود ۴۰۰ اثر از آلفرد سیسلی و نزدیک به ۲۰۰ اثر از ادوار مانه.
پس از پگی گوگنهایم، لئو کاستلی مهمترین بازارساز قرن بیستم است و حتی از کانویلر نیز به بازار امروز نزدیکتر است؛ زیرا اگر کانویلر بازار مدرن را ساخت، کاستلی بازار هنر معاصر را ساخت. مردی که در تبدیل نیویورک به پایتخت بازار هنر جهان سهم بزرگی دارد و دستکم ۸ غول بازار هنر را از چراغ جادوی شبکه سازی اش درآورد!
پگی را نخستین سرمایهگذار خطرپذیر هنر مدرن میدانند. او روی هنرمندی سرمایهگذاری میکرد که هنوز نه بازار داشت، نه شهرت و نه تضمینی برای موفقیت : جکسون پولاک ، کاندینسکی، خوان میرو، رنه ماگریت و ... نام هایی هستند که او به آنها نور انداخت.